Journey is een exclusief voor de PlayStation Network ontwikkeld spel, gemaakt door Thatgamecompany, dezelfde studio die met Flow en Flower overladen werd met prijzen. De verwachtingen waren dus hoog, want Journey is aanzienlijk grootser van opzet. Het biedt een 3D avontuur waarin je een reiziger in een rode mantel speelt en naar een verlichte berg toe moet lopen. Ondanks de lineaire opzet, biedt iedere reis iets unieks dankzij medereizigers die je tegenkomt. Communicatie via tekst of headset is onmogelijk gemaakt, toch ontstaat er bijna onvermijdelijk een band tussen spelers. Journey is daardoor een vrij uniek spel.

De wereld die Thatgamecompany schept heeft wel iets weg van een schilderij. De kleuren van het woestijnzand en je rode mantel vloeien moeiteloos in elkaar over. Je ogen registreren zonder al te veel moeite alles op het scherm. Journey is een rustig spel om bij te ontspannen. Die ontspanning verdween echter naarmate ik meer betrokken raakte met mijn anonieme medereiziger en de gevaren op ons pad groter werden. Je kunt niet doodgaan in Journey dus wat creëert die spanningsboog dan? Je weg is meestal makkelijk te vinden, puzzels zijn er nauwelijks, platformen wordt door je vliegmagie vergemakkelijkt; wat is het dat die spanning creëert?


De definitie van kunst
Ik heb geen antwoord op die vraag. Het enige dat ik zeker weet is dat Journey een van die games is die je aan het denken zet, vooral nadat je het einde hebt gezien – en nee, niet alleen over de context van het verhaal. Meer eigenlijk over de sociale handicaps die Journey oplegt. Multiplayer games staan er doorgaans om bekend dat ze een broeinest voor puberale schreeuwlelijken zijn. Jenova Chen, een van de oprichters van de studio en bedenker van Journey, vertelt erover via Eurogamer:

“None of us was born to be an asshole. I believe that very often it’s not really the player that’s an asshole. It’s the game designer that made them an asshole. If you spend every day killing one another how are you going to be a nice guy? All console games are about killing each other, or killing one another together. Don’t you see? It’s our games that make us assholes.”

Of je het er wel of niet mee eens bent, Journey probeert zich er tegen te verzetten door de speler geen middelen tot geweld te geven en menselijk contact op positieve wijze in de gameplay te verwerken. Zowel hardcore als casual gamers zullen vers perspectief vinden in Journey.


Conclusie
13 euro voor zo’n 2 uur aan gameplay klinkt als een slechte deal voor menig gamer. Toch levert Journey meer dan voldoende om de prijs te verantwoorden. Het is een uniek spel dat speelt als een droom en daarom veel ruimte voor analyse overlaat. Het ligt aan de speler of hij daarin wil meegaan. Journey is charmant genoeg om het op z’n minst te proberen.

Cijfer: 9,0

Journey is exclusief verkrijgbaar voor PlayStation 3 via PSN.