Tales of the Abyss hoort bij een van die Japanse gameseries die eens in de zoveel jaar een nieuw deel naar het inheemse Europa durft te brengen. De meeste inboorlingen op dit barbaarse continent laten de serie liever links liggen voor bekendere vormen van tijdverdrijf. Maar af en toe hobbelt een van deze eigenaardige wezens naar zo’n ‘Tales of’-game toe om te zien wat het nou precies is. De nieuwste avonturier schrijft toevallig regelmatig stukjes voor GadgetTest.

Tales of Tulpentelers
Bovenstaande beschrijving is – hoewel kleurrijk – niet echt accuraat. Ten eerste heeft Namco’s oeroude RPG-serie een tamelijk grote westerse fanbase, met name in de Verenigde Staten, maar ook in Europa zijn er in het verleden titels goed ontvangen. Het allereerste deel verscheen in Nederland voor de Gamecube, Tales of Symphonia. Het was het eerste deel dat Namco in 3D durfde te ontwikkelen, dus ze dachten waarschijnlijk: ‘Nu we toch al gek doen, kunnen we hem net zo goed lokaliseren voor die tulpentelers!’ En zo geschiedde het dat Tales of Symphonia in Europa nog steeds bekend staat als een van de beste RPG’s voor de Gamecube. Dat er slechts een handjevol goede RPG’s voor die paarse kubus zijn verschenen, werkt ook wel een beetje in de game z’n voordeel.


Tales of the Abyss was de tweede game in de serie die met 3D graphics werd ontworpen, maar tegen die tijd keken de hoge heren van Namco weer met ouderwetse neerbuigendheid naar Europa. De PS2-game kreeg een Engelse lokalisatie, maar Europa viste toch achter het net. En nu, minstens twee consolegeneraties verder, werpt Namco opeens een 3DS-remake in onze schoot. Sterker nog, de game komt pas begin 2012 uit in Amerika!

Opera
Als je een eerder deel uit de serie hebt geprobeerd, weet je je draai meteen te vinden in de wereld van Abyss. Japanse RPG’s hebben altijd de neiging om eruit te zien als potsierlijke opera’s en het mannelijke hoofdpersonage heeft dan ook het mooiste haar van iedereen in het spel. Luke is zijn naam en de eerste helft van het spel is hij een onuitstaanbare, arrogante kwal. De tweede helft groeit zijn personage echter en wordt hij een stuk interessanter. Vanwege een ontvoering op zijn twaalfde, zit Luke al jaren gevangen in het landhuis van zijn ouders. Als troonopvolger is hij uiteraard van onschatbare waarde. De jongere zus van zijn mentor, Tear genaamd, valt echter op een dag het landhuis binnen om haar broer te vermoorden. Door een magische interventie worden Luke en Tear naar het andere eind van de aardbol geteleporteerd, waar hun doldwaze avontuur in typische Disney-stijl pas echt begint.



Herkenbare karaktertrekken
Rond deze tijd in het spel wordt het vechtsysteem geïntroduceerd. De Tales of-games geloven dat moderne RPG’s een beat’m up-vechtsysteem horen te hebben, met combo’s en superaanvallen en al. Deze worden echter stap voor stap toegevoegd naarmate je level toeneemt, en de eerste uren kunnen dan ook monotoon aanvoelen. Gelukkig heeft Abyss nog iets van de Disney-tekenfilms overgenomen; namelijk dat als je goed genoeg je best doet, clichés veel minder hard kunnen aankomen voor de kijker/speler/lezer. De personages die naarmate de game vordert in je vechtgroepje komen, zijn stuk voor stuk kleurrijk en goed geschreven. Ze dragen herkenbare karaktertrekken maar met name hun Amerikaanse stemacteurs brengen voldoende verfrissing in de tussenfilmpjes. Zij zijn de reden dat je constant het spel weer wil oppakken.


Als iemand die nooit de kans kreeg om het origineel te spelen, vind ik Tales of the Abyss een prima deel in de serie. Het probeert nergens eerdere (of latere) delen te ontstijgen, behalve in het verhaal. En daar zal de gemiddelde gamer dan ook deze RPG voor aanschaffen. De tijden zijn ondertussen echter veranderd en Namco heeft dit slechts deels door. De graphics zijn versimpeld om de beperkte rekenkracht van de 3DS te compenseren. Het 3D-effect is fraai en de beeldverversing faalt zelden en alleen tijdens tussenfilmpjes. Waar Namco echter op beknibbelt is de afwerking. Op de PlayStation 2 maakten ze diverse optionele tussenfilmpjes stil om het voice acting-budget laag te houden. Deze filmpjes zijn interessant voor wie meer wil weten over de communicatie tussen personages, maar je kan niet vlug door de teksten heen klikken. De timing van de Japanse stemacteurs is behouden gebleven, dus je hebt constant met langzaam voorbij kruipende teksten te maken. Dat was toentertijd een stomme zet van Namco en nu, na zoveel jaar, is het een compleet achterlijke zet geworden.

Conclusie
Het 3D voegt vooral op het cosmetische gebied veel moois toe aan Tales of the Abyss. Op andere gebieden, zoals de voice acting, is Namco echter extreem gierig geweest. Het is (nog steeds) een goede RPG die voor een aardige start van het genre op de 3DS zorgt. Het wordt echter wachten op de eerste uitstekende RPG voor de handheld.

Cijfer: 7,5

Tales of the Abyss is exclusief verkrijgbaar voor de Nintendo 3DS.